نوشته اند:جوان مردى عارف در صحرايي می گذشت

سنگی دید که بسان چکه های باران پیوسته از او آب می چکید!

ساعتی در آن نظر و در صنع خدای اندیشه میکرد!

جوان مرد که از اولیای حق بود دعا کرد که سنگ از ریختن

اشک ایمن گردد!دعا به اجابت رسید پس از مدتی باز گذز ولی به آنجا افتاد

دید پیوسته از سنگ آب میچکد!در دل خود گفت مگر سنگ ایمن نشد؟

سنگ به آواز آمد که ای ولی خدا،من ایمن شدم،و اول اشک از حسرت

میریختم اکنون از ناز و رحمت همی اشک ریزم!و ما را بر این دستگاه

یا گریستن از حسرت است یا از ناز و رحمت!

پیر طریقت گفت:الهی،در سر گریستنی دارم دراز،ندانم از حسرت

گریم یا از ناز؟گریستن از حسرت بهره ی یتیم است و گریستن شمع بهره ی ناز!

از ناز گریستن چون بود؟قصه ای دراز!

تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار