مجنون ترین بیدها

عشق را به اقامه نشستند

با تو

و باران گواه چشمهاشان!

داغ لبنان

 ما را کشت

 برادر

 گام بردار!

جنگ و دعواشو نمیگم هااااا!پولهای زبون بسته نفت میگم!

شنیده بودم خدا چیزی ازت میگیره یه چیز بهتر به جاش میده!

اما باورم نشد موهامو گرفت و چهار تا چشم بهم داد به جاشون!

.....

در تفسیر کشف الاسرار آمده:از پیر طریقت پرسیدند آدم در دنیا تمامتر بود یا در بهشت؟
گفت در دنیا،چون در بهشت در تهمت خود بود و در دنیا در تهمت عشق.پس گمان هر که،
این خواری آدم بود که او را از بهشت راندند،آن از علو همت آدم بود که متقاضی عشق به
درسینهء آدم آمد و جمال معنی بر او کشف کرد.آدم جمالی دید بی نهایت زیبا که جمال هشت
بهشت در جنب آن ناچیز بود.همت بزرگ وی دامن او را بگرفت که اگر هرگز عشق
خواهی باخت،بر این درگه باید باخت!

گر لابد جان به عشق باید پرورد               باری غم عشق چون تویی باید خورد

فرمان آمد ای آدم حالا که قدم در کوی عشق نهادی از بهشت بیرون شوکه این سرای راحت
است و عاشقان را با سلامت چه کار؟که همواره عاشقان در حلقه ی دام بلایند!

عشقت به در من آمد و در،در زد             در باز نکردم آتش اندر در زد!

ذانون مصری گفت:ابلیس را دیدم که چهل روز سر از سجده بر نداشت.گفتم ای
بیچاره بعد از بیزاری از سجده و آن همه لعنت این چه عبادت است!؟گفت:
اگر من از بندگی معزولم،او که از خدایی معزول نیست!

...

به منبر واعظی می گفت روزی               که هر کس این دعا یکبار بخواند

خدا حورش به جنت بخشد آنقدر             که از تعداد آن عاجز بماند

به هر دم با یکی عیشی نماید               به هر گه از یکی کامی ستاند

زنی ایراد کرد و گفت یا شیخ                  زنان را پس که در دامان نشاند!؟

اگر حور آنقدر باشد فراوان                      که ما را آب بر آتش فشاند!؟

بگفتش شیخ کای بانو مخور غم               دهان باز بی روزی نماند!

نگاهت دوستانه

زبانت دشمن

حضورت

 آرامم نمی کند...!

بیهوده پی شوکران میگشتم

بیا ببوسمت!

...

من در جستجوی هیچ

همان دختر سایه پوش

گم شده ام!

نشان مرا

از خستگان خرابه نشین نمی پرسی!؟

چوپانی هر روز بی سبب فریاد میزد گرگ آمد گرگ آمد!

دیدی بالاخره گرگ آمد قرررررررم دنگ!

یاد نوشت:یاد خورش بامیه های مامان به خیر

دیگه نیست!شده کیلویی ۳۰۰۰ تومان!

سالهایی که دلتنگت بودم

به بر نشست

کارم از گشادی گذشت و جر خوردم!

شيرين لبي شيرين تبار
مست و مي آلود و خمار
مه پاره اي بي بند وبار
با عشوه هاي بي شمار
هم کرده ياران را ملول
هم برده از دلها قرار
مجموع مهرويان کنار
تو يار بي همتا کنار
زلفت چو افشان ميکني
مارا پريشان ميکني
آخر من از گيسوي تو
خودرا بياويزم به دار
ياران هوار ،مردم هوار
از دست اين بي بند وبار
از دست اين ديوانه يار
از کف بدادم اختيار
مي ميزنم ،مي ميزنم
جام پياپي ميزنم
هي ميزنم هي ميزنم بي اختيار!
کندوي کامت را بيار
برکام بيمارم گذار
تا جان فزايد کام تو
بر جان اين دلخسته ي بشکسه تار!

...(گروه مستان-ملاقات با دوزخیان)