انسان تنها نشسته بود
با غم و اندوهی فراوان
همه ی حیوانات دور او جمع شدندو گفتند:ما دوست نداریم تو را غمگین ببینیم!
هر آرزویی داری بگو تا ما برآورده کنیم
انسان گفت:به من قدرت بینایی عمیق بدهید
کرکس گفت:بینایی من مال تو!
انسان گفت:می خواهم نیرومند باشم!
پلنگ گفت:مانند من نیرومند خواهی شد!
انسان گفت :میخواهم اسرار زمین را بدانم
مار گفت:نشانت خواهم داد!
پس همه ی حیوانات رفتند و وقتی انسان همه این هدایا را گرفت رفت،
و آنگاه جغد به بقیه حیوانات گفت:انسان دیگر خیلی چیزها را میداند و قادر است
کارهای زیادی بکند!ناگهان من ترسیدم!
گوزن گفت:انسان به آنچه میخواست رسید آیادیگر غمگین نخواهد بود؟
جغد گفت:نه!حفره ای در درون انسان دیدم،
اشتیاق و حرصی شگرف که کسی را یارای پر کردن آن حفره نیست!
همان چیزی که او را غمگین خواهد ساخت،
حرص او بیشتر و بیشتر خواهد شد تا روزی که دنیا خواهد گفت:
من دیگر چیزی ندارم که به تو ببخشم همه چیز تمام شده است!

............................

همه ی ما دلتنگی را حس کرده ایم،لحظاتی که هیچ کدام از داشته هایمان نتوانسته
آرامش را به ما برگرداند!شاید بارها در میان دوستان،خانواده،همراه با عزیز ترین
کسانمان باز تنهایی و اندوه روح ما را در برگرفته وحفره ای عمیق را در درون
خویش احساس کرده ایم...و هر بار که با این احساس روبرو شده ایم
نتوانسته ایم این حفره را بپوشانیم.براستی آیا میتوان این حفره را با چیزی پر کرد!؟
قدرت؟پول؟شهرت؟شهوت؟....
عشق...؟

خواستم خشت خم گیرم ومی از لب جام

چرخ دوری زد و خشت بر ایوان زد!

میدونی حال سگی یعنی چی؟

..

عاشقان

سرشکسته گذشتند

شرمسار ترانه های بی هنگام خویش

وکوچه ها

بی زمزمه ماندو صدای پا.

سربازان

شکسته گذشتند،

خسته

براسبان تشریح،

ولته های بی رنگ غروری

نگون سار

برنیزه هایشان.

تورا چه سود

فخر به فلک برفروختن

هنگامی که

هر غبار راه لعنت شده نفرینت میکند.

توراچه سود از باغ و درخت

که با یاس ها

به داس سخن گفته ای،

آن جا که قدم برنهاده باشی

گیاه

ازرستن تن میزند

چرا که تو

تقوای خاک و آب را هرگز

باور نداشتی.

فغان!که سرگذشت ما

سرود بی اعتقاد سربازان تو بود

که از فتح قلعه ی روسبیان

باز می آمدند.

باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد،

که مادران سیاه پوش

داغ داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد

هنوز از سجاده ها

سر بر نگرفته اند!

(ا.بامداد...شاملو)

هر چه آن خسرو کند

      شیرین بود!

آندم که مرا می زده در خاک سپارید
       
           زیر کفنم خمره ای از باده گذارید

تا در سفر دوزخ ازین باده بنوشم

           بر خاک من از سایه ی انگور بکارید

آن لحظه که با دوزخیان کنم ملاقات
          
           یک خمره شراب ارغوان برم به سوغات

هرقدرکه درخاک ننوشیدم ازین باده ی صافی

          بنشینم و با دوزخیان کنم تلافی

جزساغرو میخانه و ساقی نشناسم

          بر پایه ی پیمانه و شادیست اساسم

گر همچو همای از عطش عشق بسوزم

          از آتش دوزخ نهراسم نهراسم

ملاقات با دوزخیان گروه مستان

                                                خمره ای

                                                 پیمانه ای

                                                 قلندری

                                                روز بی مستی

                                 هشیاری شب در پی است ساقی

                                               ساقی،ساقی

                                         روا مدار اینگونه شبی! 

...

قدیما یه سرزمینی بود آباد و سرسبز.ساکنانش در خوشی و آبادانی وناز نعمت زندگی میکردن

همه ی مردم آزاد بودن هر کسی کار و وظیفشو با همه امکانات مقتضی زمانشون به خوبی

انجام میداد.تا روزگاری چرخ بعضی ها برگشت و عده ای بی سر و پا حکومت رو به

دست گرفتن،این عده همه چیو برا خودشون میخواستن و خودشونو قیم و همه کار مملکت

میدونستن.القصه تا تونستن ملتو چزوندن و هر کاری که تونستن سر ملت آوردن، فکرشو

که میکردی دیگه بلایی نمونده بود که نازل کنن.حاکم وقت که دیگه خسته شده بود از

سکوت ملت یه روز دستور داد جایی که محل گذر مردم بود یه ایست بازرسی بذارن و

هر کی که ازونجا رد میشدو بگیرنو بک....!حاکم میخواست یه نفر پیدا بشه و اعتراض

کنه!چون عابرین زیاد بودن و مامورین تعداشون کم بود کم کم جمعیت زیادی تو صفها

منتظر بودن،مردم نه جرات اعتراض داشتن نه این وضعیت تغییر میکرد زندگیشون تو صفها

مختل شده بود!روزی یه نفر داد و بی داد راه انداخت و شروع کرد به اعتراض!

قضیه به حاکم گزارش داده شد که فدایت شویم یه نفر بر ضد شما قصد قیام داره!

حاکم خوشحال شد که بالاخره کسی حرفی زد !دسور داد اونو پیش حاکم آوردن

و حاکم دلیل اعتراضشو پرسید و گفت چرا علیه من قیام کردی!؟

مرد معترض گفت فدایت شوم من خر کی باشم که علیه شما کاری کنم!

بنده فقط میخواستم به شما عرض کنم که اگه براتون امکان داره تعداد ماموراتونو

زیاد کنید تا کار مردمو زود راه بندازن!!!