![]() |
![]() |
|
| شبهای هجر را گذراندیم و زنده ایم مارابه سخت جانی خود این گمان نبود |
|
گرچه مستیم و خرابیم چو شبهای دگر
باز کن ساقی مجلس سر مینای دگر امشبی را که درآنیم غنیمت شمریم شاید ای جان نرسیدیم به فردای دگر مست مستم مشکن قدر خودای پنجه ی غم من به میخانه ام امشب تو برو جای دگر
زندگی رونوشت و پانوشت نمی خواد هر چه هست در لحظه لحظه ی عمر نازنین ماست! این لحظه را چه کردی!؟ کی شهامت داره بگه!؟
آیا دراین دیار کسی هست که هنوز از از روبرو شدن با چهره ی فنا شده خویش وحشت نداشته باشد؟؟؟ |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نوزدهم آذر 1386ساعت 15:43 توسط فقیر |
|
|
|||
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هفتم آذر 1386ساعت 9:0 توسط فقیر |
|
|||
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
پرنده پنج خصلت داشت
نخستین اوج در پرواز سپس پرواز بی همراه سه دیگربه منقارش هدف گیردفراز کهکشانرا چهارم رنگ بی رنگی ودرپایان نوایش همچنان نجوا |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مرداد 1386 |
|
RSS
|