باز کن ساقی مجلس سر مینای دگر

امشبی را که درآنیم غنیمت شمریم

                                         شاید ای جان نرسیدیم به فردای دگر

مست مستم مشکن قدر خودای پنجه ی غم

                                         من به میخانه ام امشب تو برو جای دگر

              ***

زندگی رونوشت و پانوشت نمی خواد هر چه هست در لحظه لحظه ی عمر نازنین ماست!

این لحظه را چه کردی!؟

کی شهامت داره بگه!؟

آیا دراین دیار کسی هست که هنوز از از روبرو شدن با چهره ی فنا شده خویش وحشت نداشته باشد؟؟؟